1. Het geluid dat niemand anders hoort. En de diagnose die u nooit krijgt
Het begon zacht. Een piep. Een fluittoon. Misschien na een lange dag. Misschien 's nachts toen het stil werd. U dacht: het gaat wel over.
Maar het ging niet over. Het werd luider. Constanter. Een piep die er altijd is. In de stilte. In bed. Tijdens gesprekken. Soms zo hard dat u mensen niet meer verstaat. Soms zo doordringend dat u er niet van kunt slapen.
U ging naar de huisarts. Die verwees u naar de KNO-arts. Gehoortests. Alles normaal. Geen infectie. Geen gehoorschade. Geen verklaring. En dan die ene zin: "U moet er maar mee leren leven."
Maar niemand onderzocht wat er in uw bloedvaten gebeurt. Niemand keek of uw binnenoor wel genoeg bloed krijgt. Niemand mat wat zich opbouwt aan de binnenkant van de haarvaten die uw gehoorzenuw van zuurstof voorzien.


